Dynamo Metalfest sluit af met In Flames na weekend van hitte, stof en metalgeweld

EINDHOVEN – Drie dagen lang veranderde het IJssportcentrum in Eindhoven afgelopen weekend opnieuw in het domein van zware gitaren, moshpits en duizenden metalfans. Dynamo Metalfest bracht van vrijdag tot en met zondag tientallen internationale bands naar de stad. Extreme warmte, een uitverkochte zaterdag en uiteindelijk een groots opgebouwde afsluiting van In Flames bepaalden het beeld van de editie van 2026.

Wie vrijdag het festivalterrein opliep, kreeg niet alleen met een muur van geluid te maken. De warmte drukte vanaf het begin een stevig stempel op de eerste festivaldag. Op het podium werden temperaturen van rond de 37 graden gemeld en op het droge terrein zorgden duizenden bewegende voeten en de eerste moshpits al snel voor flinke stofwolken.

Dat hield de fanatieke bezoekers nauwelijks tegen. Al vroeg op de dag ontstonden pits voor het podium en naarmate de middag vorderde vulde het terrein zich verder. Schaduwplekken onder de overkapping en rond de ijsbaan waren daarbij minstens zo gewild als een goede plaats voor het podium.

Muzikaal bood de vrijdag een combinatie van gevestigde namen en moderner extreem werk. Revocation, Destruction, Amorphis en Thy Art Is Murder bouwden de dag op richting Helloween.

De Duitse metalveteranen hadden een bijzondere positie op het programma. Helloween viert zijn veertigjarig bestaan en kreeg in Eindhoven twee uur speeltijd. Grote videoschermen, lichteffecten en een uitgebreide podiumproductie maakten duidelijk dat dit geen doorsnee festivaloptreden moest worden.

De jubileumshow groeide uit tot een van de opvallendste optredens van de vrijdag. Oude en nieuwere perioden uit de geschiedenis van de band kwamen bij elkaar, terwijl ook de bezetting met muzikanten uit verschillende generaties van Helloween het jubileumkarakter benadrukte.

Voor een festival dat zelf sterk verbonden is met de geschiedenis van de Nederlandse metalscene paste die terugblik opvallend goed.

Waar vrijdag de hitte een hoofdrol speelde, draaide zaterdag vooral om de enorme belangstelling. De tweede festivaldag was uitverkocht. Met onder meer Overkill, Bleed From Within, Primus, Slaughter To Prevail en Lamb of God had Dynamo voor deze dag een programma samengesteld dat zowel traditionele metalfans als een veel jongere generatie aansprak.

De zaterdag liet tegelijkertijd zien hoe breed metal inmiddels is geworden. Primus week met zijn experimentele en door funk beïnvloede geluid sterk af van het zware geweld dat ervoor en erna over het terrein trok.

Daartegenover stonden bands als Bleed From Within en vooral Slaughter To Prevail, die met moderne metalcore en deathcore een heel andere generatie bezoekers in beweging kregen. Grote pits en voortdurend bewegende mensenmassa's maakten duidelijk dat het festival niet uitsluitend leeft van zijn verleden.

Slaughter To Prevail zorgde voor een van de meest fysieke optredens van het weekend. Daarna was het aan Lamb of God om de uitverkochte festivaldag af te sluiten. De Amerikanen konden rekenen op een vol terrein en een publiek dat ook na een lange, warme zaterdag nog voldoende energie over had voor pits en crowdsurfers.

Op zondag was van een rustige uitloopdag geen sprake. Met Kittie, Death Angel, Soulfly en Testament achter elkaar op het hoofdpodium kreeg vooral het middendeel van de dag het karakter van een kleine staalkaart van verschillende generaties Amerikaanse metal.

Death Angel bracht de thrashmetal naar Eindhoven, waarna Soulfly het tempo en de fysieke intensiteit verder opvoerde. Bij dat optreden werd bovendien duidelijk dat het droge terrein inmiddels een serieus nadeel begon te worden.

De combinatie van droogte en grote aantallen bewegende bezoekers zorgde voor steeds dichtere stofwolken. Bezoekers die na afloop hun ervaringen online deelden, melden dat delen van het podium tijdens Soulfly soms nauwelijks zichtbaar waren.

Later op de avond werd dat probleem bij Sanguisugabogg op het tweede podium nog duidelijker. De combinatie van een compact publiek, zware muziek en voortdurend bewegende moshpits joeg zoveel stof de lucht in dat het zicht vlak bij het podium plaatselijk sterk terugliep.

Daarmee groeide stof, naast de extreme warmte van vrijdag, uit tot een van de weinige terugkerende kritiekpunten op het festivalweekend.

Ook Testament kreeg zondag een prominente plek op het hoofdpodium. De Amerikaanse thrashmetalband heeft een lange geschiedenis met Eindhoven en paste daarmee naadloos binnen het karakter van Dynamo.

De set bood zowel oud als nieuwer materiaal. Met onder meer Into the Pit, Practice What You Preach, Electric Crown, D.N.R. en Over the Wall kwam een groot deel van de lange carrière van de band voorbij.

Daarmee werd de zondag tegelijkertijd een opvallende ontmoeting tussen verschillende tijdperken. Een band als Testament draagt bijna vier decennia metalgeschiedenis mee, terwijl enkele uren later op het tweede podium veel jongere extreme metalbands een nieuw publiek voor zich kregen.

Juist die afwisseling blijkt opnieuw een van de sterke punten van Dynamo Metalfest.

Richting de avond nam Godsmack het hoofdpodium over. De Amerikaanse band vormde met zijn combinatie van zware rock, groove en metal een relatief toegankelijke tegenhanger van het extremere geweld dat eerder op de dag voorbij was gekomen.

Godsmack speelde van 19.40 tot 20.45 uur en was daarmee de laatste grote halte voordat de volledige aandacht naar de afsluiter van het driedaagse festival verschoof.

Op het tweede podium was die rol weggelegd voor Sanguisugabogg. Daarmee koos Dynamo vlak voor de finale juist nog eenmaal voor compromisloze moderne deathmetal.

Kort daarna ging het hoofdpodium voor de laatste keer dat weekend open.

Om 21.50 uur begon In Flames aan de afsluitende show. De Zweedse band kreeg zeventig minuten om de editie van 2026 definitief af te sluiten en maakte daar een zorgvuldig opgebouwde festivalset van.

De set begon met Colony en voerde vervolgens door verschillende perioden uit de geschiedenis van de band. Onder meer Deliver Us, Cloud Connected, Artifacts of the Black Rain, Only for the Weak, Alias en I Am Above kwamen voorbij.

Met Take This Life kwam omstreeks 23.00 uur uiteindelijk een einde aan drie dagen Dynamo Metalfest.

In de eerste bezoekersreacties na afloop wordt niet alleen de muzikale prestatie van In Flames genoemd. Vooral de omvang van de podiumproductie valt op. Het podium werd voor de afsluiter uitgebreider benut dan tijdens veel andere optredens van het weekend, met grote visuele elementen, veel licht en een show die duidelijk als finale was opgebouwd.

Opmerkelijk genoeg gebeurde dat zonder dat pyrotechniek de hoofdrol speelde. Juist de combinatie van licht, videoschermen, podiumopbouw en de aanwezigheid van de band zelf lijkt bij bezoekers indruk te hebben gemaakt.

Van de optredens van zondag wordt In Flames in de eerste online reacties dan ook opvallend vaak als een van de hoogtepunten genoemd.

Wie Dynamo Metalfest uitsluitend als een bijeenkomst van oude metalfans ziet, doet het festival inmiddels tekort.

Natuurlijk is de historie overal aanwezig. Helloween, Overkill, Testament, Death Angel en andere bands op het programma hebben carrières die tientallen jaren teruggaan. Voor een deel van het publiek is Dynamo daardoor ook een jaarlijkse ontmoeting met bands en bekenden uit eerdere generaties.

Maar daar staat een duidelijk jonger publiek tegenover. Slaughter To Prevail, Bleed From Within, 200 Stab Wounds en Sanguisugabogg trekken bezoekers die met een heel andere generatie metal zijn opgegroeid.

Op het festivalterrein lopen die groepen probleemloos door elkaar.

Dat geldt ook in de moshpits. Hoewel het er voor buitenstaanders soms chaotisch en hard aan toegaat, wordt de onderlinge sfeer in bezoekersreacties juist regelmatig als sociaal en ontspannen beschreven. Wie valt wordt geholpen, crowdsurfers worden doorgegeven en rondom de podia staan bezoekers van sterk uiteenlopende leeftijden naast elkaar.

De reacties die na het festival online verschijnen zijn overwegend positief. Vooral de breedte van de programmering, de gemoedelijke sfeer en de combinatie van grote namen en hardere moderne bands worden gewaardeerd.

Daar staan twee duidelijke minpunten tegenover.

De extreme warmte maakte vrijdag fysiek zwaar, terwijl het steeds droger wordende terrein gedurende het weekend voor enorme hoeveelheden stof zorgde. Op zondag bereikte dat probleem bij enkele drukbezochte en beweeglijke optredens zijn hoogtepunt.

Vooral bezoekers die dicht bij de pits stonden, kregen er volop mee te maken.

Dat lijkt de algemene waardering voor het festival echter nauwelijks te hebben aangetast. De uitverkochte zaterdag onderstreepte bovendien dat Dynamo Metalfest nog altijd een stevige positie heeft tussen de Nederlandse metalfestivals.

Na drie dagen ontstaat vooral het beeld van een festival dat zijn geschiedenis niet hoeft te verstoppen, maar er tegelijkertijd niet volledig afhankelijk van is.

Helloween bracht vrijdag veertig jaar metalhistorie naar het podium. Lamb of God beheerste de uitverkochte zaterdag en In Flames sloot zondag af met een show die volgens de eerste reacties qua productie tot de opvallendste van het hele weekend behoorde.

Tegelijkertijd bewezen jongere en extremere bands dat Dynamo niet alleen een reünie van het verleden is.

Precies daarin lijkt de kracht van het Eindhovense festival te zitten. Oude leren jacks, nieuwe bandshirts, thrashmetal uit de jaren tachtig en moderne deathcore passen er allemaal op hetzelfde terrein.

Toen zondagavond rond elf uur de laatste tonen van In Flames verdwenen, zat Dynamo Metalfest 2026 erop. Wat achterbleef waren drie dagen harde muziek, een uitverkochte festivaldag, veel zweet en vooral bijzonder veel stof.

Maar ook een festival dat opnieuw liet zien waarom Eindhoven na al die jaren nog altijd een belangrijke plaats inneemt op de Nederlandse metalkaart.