Eindhovense badmintonkampioene Flora Wang (19) vertelt over discriminatie in landelijke campagne

EINDHOVEN – Ze is regerend Nederlands kampioene badminton, vertegenwoordigde Nederland internationaal en werd enkele jaren geleden al uitgeroepen tot sporttalent van Eindhoven. Toch wordt Flora Wang niet altijd uitsluitend beoordeeld op wat ze met haar racket laat zien. De 19-jarige Eindhovense vertelt in de landelijke campagne #MijnPlek over discriminerende opmerkingen en vooroordelen waarmee ze binnen haar sport te maken kreeg.

Wang is een van vijf jonge biculturele vrouwen die voor de campagne van Femmes for Freedom vertellen over de drempels die zij in de sportwereld tegenkomen. Het initiatief moet duidelijk maken dat sporten voor lang niet iedereen alleen draait om talent, trainingsuren en prestaties. Ook afkomst, verwachtingen vanuit de omgeving, geld, kleding en de cultuur binnen een vereniging kunnen bepalen of iemand zich ergens werkelijk thuis voelt.

Voor Flora begint het verhaal juist bij haar familie. Badminton was al belangrijk voordat zij zelf serieus een racket oppakte. Haar ouders speelden de sport in China en via hen groeide haar belangstelling. Wat begon als een familieband met badminton, ontwikkelde zich uiteindelijk tot topsport.

Haar sportieve ontwikkeling ging snel. In 2019 won Wang als jonge speelster al een Nederlandse jeugdtitel. Drie jaar later werd ze tijdens de Eindhoven SportAwards uitgeroepen tot Talent van het Jaar.

Inmiddels behoort ze tot de nationale top. In februari van dit jaar bereikte ze in Almere de finale van het Nederlands kampioenschap. Daar versloeg ze haar clubgenote Jaymie Laurens met 21-9 en 21-16 en pakte ze haar eerste Nederlandse titel bij de senioren in het vrouwenenkel.

Ook internationaal deed Wang ervaring op. Ze maakte onder meer deel uit van Nederlandse badmintonselecties bij internationale landentoernooien. Komend eredivisieseizoen staat ze opnieuw op de spelerslijst van DKC uit Den Haag.

Juist vanwege die prestaties is haar verhaal in de campagne opvallend. Zelfs wanneer iemand zich sportief nadrukkelijk heeft bewezen, verdwijnen vooroordelen volgens haar niet automatisch.

Een van de gebeurtenissen die Wang is bijgebleven, speelde zich af toen haar vader haar tijdens een wedstrijd in het Chinees coachte. Vanaf de baan kreeg ze daarop opmerkingen die zij als discriminerend ervoer.

Ook viel haar op dat spelers met een andere achtergrond volgens haar soms sneller het verwijt krijgen dat ze vals spelen. Op zulke momenten ontstaat twijfel over de werkelijke aanleiding voor kritiek: gaat het over iets wat tijdens de wedstrijd gebeurt, of speelt uiterlijk of afkomst eveneens een rol?

Wang probeert te voorkomen dat dergelijke ervaringen haar sport gaan beheersen. Ze bespreekt ze met mensen die ze vertrouwt en probeert haar aandacht terug te brengen naar het badminton zelf. De kern van haar boodschap aan andere jonge sporters is dat de mening van anderen uiteindelijk niet moet bepalen of je doorgaat met iets waar je plezier uit haalt.

Het verhaal van de Eindhovense staat binnen de campagne niet op zichzelf. Onderzoek naar sportdeelname laat al langer zien dat afkomst, geslacht en sociaaleconomische omstandigheden invloed kunnen hebben op de kans dat mensen structureel blijven sporten.

Recent beschikbare landelijke cijfers over 2025 laten bijvoorbeeld zien dat mensen die buiten Europa zijn geboren minder vaak wekelijks sporten dan mensen die in Nederland zijn geboren. Binnen verschillende herkomstgroepen bestaan bovendien verschillen tussen mannen en vrouwen.

Onderzoek onder biculturele tienermeiden uit gezinnen met financiële zorgen laat daarnaast zien dat de oorzaken zelden tot één probleem zijn terug te brengen. Niet alleen geld speelt een rol. Ook beschikbare tijd, het aanbod in de buurt, verwachtingen thuis, kleding, de behoefte aan een omgeving met alleen vrouwen en de vraag of iemand zich sociaal welkom voelt kunnen meespelen.

Daarmee is stoppen met sporten niet simpelweg een kwestie van geen zin meer hebben.

Femmes for Freedom wijst rond de campagne onder meer op cijfers waaruit blijkt dat de sportdeelname van meisjes met een migratieachtergrond sterk terugloopt rond de overgang naar de middelbare school.

Daarbij is enige nuance belangrijk. Het veelgenoemde verschil van 87 naar 51 procent komt uit oudere cijfers uit 2019 en heeft specifiek betrekking op meisjes met een toen aangeduide niet-westerse migratieachtergrond rond de leeftijd van twaalf jaar. Het is dus geen nieuwe landelijke meting uit 2026.

Nieuwere onderzoeken bevestigen wel het bredere beeld dat bepaalde groepen jonge vrouwen minder gemakkelijk aansluiting vinden bij structureel sportaanbod.

Daarmee richt #MijnPlek de aandacht niet uitsluitend op meisjes en vrouwen die ondanks obstakels moeten proberen door te zetten. De campagne wil juist ook de omgeving aan het denken zetten.

Sportverenigingen, trainers en andere aanbieders kunnen invloed hebben op de vraag of iemand blijft. Dat kan zitten in de manier waarop wordt gereageerd op discriminerende opmerkingen, maar bijvoorbeeld ook in kledingregels, kosten, trainingstijden en de ruimte om rekening te houden met verschillende culturele of sociale achtergronden.

Femmes for Freedom kondigde eind vorig jaar al aan in 2026 specifiek aandacht te willen besteden aan de achterblijvende sportdeelname van biculturele meiden. Naast het zichtbaar maken van rolmodellen werkt de organisatie aan ondersteuning voor sportprofessionals om hun sportomgeving toegankelijker te maken.

Met Flora Wang heeft de campagne daarvoor een opvallend Eindhovens gezicht gekregen. Want haar verhaal laat tegelijkertijd twee werkelijkheden zien: een jonge vrouw kan de absolute nationale top bereiken en zich toch moeten afvragen of een opmerking langs de baan werkelijk over badminton gaat.